Avançar para o conteúdo principal

Saber que virás

Espero no xardín, bañada de Sol.

Para que os meus ollos brillen cando me mires acougado sorrindo.
Para que atopes a tépeda caloriña na miña pel, esa da que tanto gostas.

Para que o inverno, xa tan perto, decida esperar máis para entrar na miña casa.
Etiquetas:

Comentários

A Conxurada disse…
Fermoso texto, eu por primeira vez en moitos anos tampouco quero que chegue o inverno...será que me fago maior, e dame medo que a chegada da humidade me faga doer os ósos.
17 setembro, 2008
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Penso e penso e penso, e por máis que o faga, non atopo ningunha boa razón pola que escribir. O certo é que quizais tanto tén, non creo que teña un gran talento, nin tan sequera un talento, nin "un". Que rabia dá cando comezan a caer os mitos.
2 comentários
Ler mais

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais