No poemario dos caracois está este poema, que vai como unha luva a medida para as miñas mans agora mesmo, nestes días. E nos que quedan.
Se puidera
esgazaría de pouco dos
arquivos
dos mapamundi
abstractos e desproporcionados
as patrias ausentes
xamais esquecidas
que máis me doen.
Illalas así do resto que me dá forma
para prender con garfos
as súas fronteiras na carne aberta
aprendendo as arestas todas
nas prantas dos pés e nos tendóns da miña garganta calada.
Para rinchar os dentes e desgastalos por esta pena que non flúe nunca
(ata o suicidio).
Hoxe sona.- All I need, de Air
Se puidera
esgazaría de pouco dos
arquivos
dos mapamundi
abstractos e desproporcionados
as patrias ausentes
xamais esquecidas
que máis me doen.
Illalas así do resto que me dá forma
para prender con garfos
as súas fronteiras na carne aberta
aprendendo as arestas todas
nas prantas dos pés e nos tendóns da miña garganta calada.
Para rinchar os dentes e desgastalos por esta pena que non flúe nunca
(ata o suicidio).
Hoxe sona.- All I need, de Air
Comentários
Ningún inferno aguanta o paso dos días e das horas. Outro día volverá a sair o sol.
Dicho alguén que pasou polo inferno algunhas veces.
Unha aperta.
Eu estou naufragando esta vez.
Pero xa chegarei a outra praia.
Mentres, hai que seguir nadando...
Bicos nadadores