Avançar para o conteúdo principal

Caja de Ahorros

Vou ter que aforrar moito, moitísimo.
CREO QUE ME DEIXEI ESQUECIDO O PORTÁTIL.

Non o sei seguro aínda, confío en que a miña memoria me traizoe, por dios bendito, e que deixara o meu portátil na casa e non no garaxe. O malo non é a perda do portátil en si mesmo, eu que sei, non lle tiña cariño como a un fillo, pero sí ao seu contido.

Espero que, no caso de deixarmo esquecido no garaxe, que os meus veciños e veciñas millonarios se apiaden de mín.

Malditas viaxes apresuradas.


P.S.- Á fin, a hecatombe non foi para tanto... Grazas aos meus veciños do 5ºD!!!! Espero que lles goste o viño de boa crianza.

Comentários

paideleo disse…
Alédome de que non fose nada.

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.