Avançar para o conteúdo principal

O peixe grande e o peixe pequerrechiño

Cada vez cústame máis comprender.

É que cada día hai novas que deixan a un coa alma nos pés e o berro na gorxa, doendo como unha coitelada, desangrándono-la vontade de agir por un sitio algo mellor.

Isto é o que atopei hoxe, ademais do supercaso de incesto de Austria.
Etiquetas:

Comentários

Mer disse…
Non sei que está a pasar no mundo pero cada día ao ler os xornais xa espero calquera cousa, sen sorpresas posteriores.

Non quixera perder a capacidade de sorpresa nestes temas de violencia, agresión, humillación,... pero temo que todos a estamos perdendo.

Aínda así berro: ¡¡NON QUERO ACOSTUMBRARME A ISTO!!
30 abril, 2008
Unknown disse…
Acredito, Mer.

Cando será o momento de inflexión en todo este caos?
30 abril, 2008
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.
5 comentários
Ler mais