Avançar para o conteúdo principal

Definir os límites da Arte

Igual que se limitan as línguas, que se reforman as normas, que se revisa o código penal ou os cánones de beleza e saúde..., deberíase definir a liña que separa a estupidez da xenialidade. Dígoo por esta noticia que xa lín onte pero que non tiven tempo de postear e comentar.

O certo é que nin falla hai de comentala.

Védea aquí e xa me contades...
Etiquetas:

Comentários

Chousa da Alcandra disse…
Sorpréndeme sobremaneira a crueldade do "artista"; pero non deixo de entrar nunha especia de pasmoso cabreo polos visitantes e donos da "galería", así como polo convite que recibe a repetir a humanada (non se lle pode chamar animalada, xa que os animais nunca farían tal cousa).
Luz e taquígrafos. Lexislen xa!

Un beijo electoral
09 março, 2008
Enviar um comentário

Mensagens populares deste blogue

Fraseoloxía fútil

Odio as frases feitas e esa falsa condescencia que toma a apariencia de consello ben intencionado e de preocupación real polo benestar do outro. É(che) o que hai. Dálle tempo. Só tés que relaxarte.  É cuestión de mentalizarse. Non tomes todo tan a peito. Dígocho polo teu ben.  Non hai mal que cen anos dure. A lista medra cada día, cada mes, ano tras ano. Na xusta medida proporcional na que a miña paciencia e o meu estómago minguan. Será isto a madurez? Quedaría polo camiño, ulindo as flores, como unha sorte de Peter Pan? Sabes que? Vou tomar todo con moita calma, relaxarme, mentalizarme, soltar as mans, abrir ben o peito para que non tome nada máis que o necesario e asumir que toda a condescendencia da fraseoloxía fútil se evapora.   E que morra o conto .  Viva! 
Enviar um comentário
Ler mais

Bonito

Hoxe non é un día bonito. Nin o quere ser. Malia que vai sol, que vai frío, que merquei un vestido de punto gris nas rebaixas. Hoxe non me apetece nada. Non recibo as novas que quero, ou que estraño, e non podo seguir. Hoxe só me apetece meterme na cama e durmir. Agochar a cabeza dos monstros entre os lenzos e o nórdico e pecha-los ollos forte forte para non terlles medo. Hoxe non é un día tan bonito como parece dende fóra dos meus ollos pero sentareime nun banco a comer pipas, con algún poemario de Benedetti no colo, a ver como xogan os nenos.
5 comentários
Ler mais