Que vida esta.
Canto me molesta iso de ir ao encontro dalguén e que nunca estea onde se supón que debería estar: no seu posto de traballo.
En fin. Outro anaco de mañá perdida, así non vou a ningures. Pero seguirei teimando.
A mín non hai quen me baixe da burra tan axiña.
Comentários
Un saúdo!
Pero non na segunda, que en realidade é unha duda: cando vas na burra...montas a canchapernas ou de lado como as señoritingas do século XIX?
Bicos teimudos
Nada de señoritingas repintadas con sombreiro e toquilla.
Bicos valentes