Letra Bastarda

Levarei o peso dos teus pasos nos meus, nai. Sobre min, sobre o meu nome e nos cabelos e na sombra que se alonga no solpor (como ó principio) Ata que ese día un día calquera quizais esta noite ou quizais pasando os anos quen o sabe a palabra que te nomea estoure e se rompa e se eslúa na choiva e toda esta dor miña, coma tí moito antes, míngüe e míngüe na distancia e me abandone.

Haberá un camiño de volta trazado ao teu regreso. Repasarás con arroubo todos os lugares da memoria, nai, menos a miña memoria. todos os aloumiños da pel nai, menos a miña pel todos os sons e olores familiares as fotos e as árbores e o pasto as carabuñas das prunas encarnadas e os pratos de diario sucios no fregadeiro as fiestras as noites en vela e o dó polos nosos seres queridos e todo o que nos falta cada un dos días que vivimos menos eu, nai. As portas da casa estarán limpas e abertas e as follas, en montóns no xardín, e os lenzos, oureados, dobrados sobre as camas e ulirá a herba e haberá un camiño de volta trazando o teu regreso para tí, nai. Pero eu xa non te estarei agardando.