De dentro cara afóra espir a consciencia de cada parte do verso até chegar ó centro absoluto do poema. Arrincar a compostura e os hilváns, esquecer a moderación e o decoro de días pasados o medo agónico aos ídolos e ós deuses establecer novas regras de xogo e atentar contra o estado de benestar da palabra De dentro cara afóra cuspir sobre os principios que encorsetan e definen as (nosas) propias estructuras desfigurar a forma liberar a esencia e destilar pacientes a beleza fráxil e agoirenta do silabario: eis o manual segredo que fai florecer o máis fértil e perfumado deserto.
Es gibt kein Haben, nur ein Sein, nur ein nach letztem Atem, nach Ersticken verlangendes Sein. [F. Kafka] Non existe o Ter, senon o Ser, un só Ser esixente ata o último alento, ata o afogo [F.Kafka]