O inverno, süave morneza entre os teus brazos Casa, cama, acubillo. Eu, crisálida prendida no beixo de sol de primavera da túa boca, tatuaxe, amor en braille na túa pel.
Es gibt kein Haben, nur ein Sein, nur ein nach letztem Atem, nach Ersticken verlangendes Sein. [F. Kafka] Non existe o Ter, senon o Ser, un só Ser esixente ata o último alento, ata o afogo [F.Kafka]